Karanlık Gece

yalnizim karanlik odamda
isiklar kapandi bu gece son kez üstüme
birlik olmuş yıldızlar, sönmüş..
bu gece gökyüzü simsiyah, parıldamıyo tek bir yıldız bile
duvarlar örüyor kanatsız kelebekler güzdüzlerimin üzerine üzerine
hislerim kalbime düğüm olmuş sıkışmış kalmışlar ruhumun labirentlerinde
içimde azda olsa umut hep vardı halbuki,
saklanmışlardı kalbimin en derinlerine
güneş ışığı olmadan yaşayamaz ki onlar,
saklanırlar zaman geçip gittikçe
yağmur başladı üstelik hepsinin üstüne,
kapandı bulutlar güneşi itercesine
oysa daha sabah olucaktı..
belki aralarından bi ışık geçer gökkuşağı yapardı bize
gökkuşağını seviyorum çünkü hep renklerini taşıyo üstünde
renk yok bu gece hiç bi semtte,
istanbul suskun, çok kırılmış düşsüz gecelere
oysa istanbul hiç küsmezdi, hep gülümserdi, kıpır kıpırdı umutsuz bütün hayallere
istanbul benim yakın dostumdur, ama daha önce hiç görmemiştim onu böyle ben bile
boşver dostum bu geceden bize hayır yok,
gidelim yine biz düşlerimize
umudumuzu kaybetmediğimiz o tatlı hayallere...
kalk gidelim dostum gülümsediğimiz o son güne,
o renkli pasparlak yıldızlı gecelere... (:


Copyright " Karanlık Gece " , Umut Gülbayrak 26.08.09 02:18